kişisel gelişim

Biri cezalandıran, diğeri eleştiren ve o odada bedenen var olup ruhsal olarak çoktan yok olan… Çocukken bu iki kutup arasında büyümenin ne demek olduğunu en ince sızısına kadar biliyorum. Çünkü bazı çocuklar çocukluğunu yaşarken bazı çocuklar ortamı okumayı öğrenir. Ses tonlarından bir şeylerin ters gittiğini anlar. Kapının nasıl kapandığından o gün evde havanın nasıl olduğunu bilir. Birinin yüzüne bakıp “Şimdi konuşsam mı, sussam mı?” diye düşünür. Birinin öfkesini üzerine ç

“Sana güveniyorum” cümlesini kaç kez kurduk, hiç düşündün mü? Peki bu cümleyi kurarken gerçekte neyi kastediyoruz? Karşımızdaki kişiye mi, söylediklerine mi, yoksa bize zarar vermeyeceğine dair içimizde oluşan o belirsiz hisse mi güveniyoruz? Bu yazıda güvenin ne olduğunu, güven duymanın kanıt gerektirip gerektirmediğini ve güvenmek ile güvende hissetmek arasındaki o ince ama kritik farkı ele almak istedim. Güvenmek Başka Güvende Hissetmek Başka Bir insanın sana zarar vermeye

Şekerin Tadı Geçince Geriye Ne Kalıyor? İçimde iki ses var. Biri, hemen şimdi duymak istiyor: “Harikasın!” “Başardın.” “Beğenildin.” Bunları duyduğumda, gördüğümde, düşündüğümde içimde bir şey rahatlıyor, tıpkı çok sevdiğin bir şekeri yiyip neşelenmek gibi. Enerji patlaması gibi. Diğer ses ise çok daha derinden konuşuyor, sabırla: “Asıl hikaye, bu hızın bittiği yerde başlıyor.” Bu iki ses arasında sıkışıp kalmak, benim içim hayatın en incelikli ama en yorucu meselesi. Ne dış

-Yaz bitti, kuralları yeniden koyun. Gibi bir yerden başlamıyorum yazıma. Çünkü burada ebeveynlerin asıl zorlandıkları şeyin çoğu zaman kural koymak değil, kural koyarken çocuğuyla arasındaki bağı kaybetmekten korkmaları olduğunu düşünüyorum. Yazın bazı şeyler kabul edelim gevşiyor. Uyku saatleri biraz kayıyor, kahvaltı belki geç yapılıyor, ekran süresi uzuyor. Akşamları “Biraz daha oturalım.” Deniliyor. Belki de evde kuralların bazıları birkaç aylığına rafa kaldırılıyor. Çoc