onay açlığı

İnsan sevdiği biri ile tartışınca ilk kimi arar? Annesini mi? Babasını mı? En yakın arkadaşını mı? Bir ilişki iki kişiyle başlar. Sonra ilk tartışma! Ve fark etmeden o ilişkinin içine üçüncü kişiler girmeye başlar. Anne… Baba… Kardeş… Arkadaş… Hatta bazen sosyal medya bile… Tartışma sonrası neden başkalarını ararız? Farkında olmadan tartıştığın an birilerini arayıp anlatmak, yardım istemek evet çok insani. Çünkü o an canın yanıyor, anlaşılmak istiyorsun. Haklı olup olmadığını

Bazı anlarda fark etmeden kendimi başkalarının gözünden yaşamaya başladığımı görüyorum. Ne söylersem nasıl karşılanır, nasıl görünürsem daha çok kabul edilirim, ne yaparsam daha çok sevilirim… Bu soruların içinde kayboldukça kendi sesim biraz daha kısılıyor. Ve bir noktadan sonra da şunu fark ediyorum; ben kendim olmak için değil onaylanmak için yaşıyorum. Tasavvufta bir söz vardır: ‘Halkın rızasını ararsan yorulursun; Hakk'ın rızasını ararsan huzur bulursun.’ Bu sözü ilk duy