farkındalık

Biri cezalandıran, diğeri eleştiren ve o odada bedenen var olup ruhsal olarak çoktan yok olan… Çocukken bu iki kutup arasında büyümenin ne demek olduğunu en ince sızısına kadar biliyorum. Çünkü bazı çocuklar çocukluğunu yaşarken bazı çocuklar ortamı okumayı öğrenir. Ses tonlarından bir şeylerin ters gittiğini anlar. Kapının nasıl kapandığından o gün evde havanın nasıl olduğunu bilir. Birinin yüzüne bakıp “Şimdi konuşsam mı, sussam mı?” diye düşünür. Birinin öfkesini üzerine ç

İnsan sevdiği biri ile tartışınca ilk kimi arar? Annesini mi? Babasını mı? En yakın arkadaşını mı? Bir ilişki iki kişiyle başlar. Sonra ilk tartışma! Ve fark etmeden o ilişkinin içine üçüncü kişiler girmeye başlar. Anne… Baba… Kardeş… Arkadaş… Hatta bazen sosyal medya bile… Tartışma sonrası neden başkalarını ararız? Farkında olmadan tartıştığın an birilerini arayıp anlatmak, yardım istemek evet çok insani. Çünkü o an canın yanıyor, anlaşılmak istiyorsun. Haklı olup olmadığını

Herkesi iyileştirmeye, herkesin yarasını sarmaya, hayatındaki her söküğü dikmeye çalışırken ne kadar ‘iyi’, ne kadar ‘verici’ ve ne kadar fedakâr görünüyoruz, değil mi? Dünyanın yükünü omuzlarımıza alıp, başkalarının sorumluluklarını koşa koşa üstlenirken içten içe kendimizle gurur duyuyoruz. Peki, hiç durup bu aşırı fedakarlığın arkasındaki o gölgeye, o karanlık tarafa bakmaya cesaret ettik mi? Başkalarını sürekli kurtarmaya çalışmak, aslında çok zarif bir maske takmış gizli