Biri cezalandıran, diğeri eleştiren ve o odada bedenen var olup ruhsal olarak çoktan yok olan… Çocukken bu iki kutup arasında büyümenin ne demek olduğunu en ince sızısına kadar biliyorum. Çünkü bazı çocuklar çocukluğunu yaşarken bazı çocuklar ortamı okumayı öğrenir. Ses tonlarından bir şeylerin ters gittiğini anlar. Kapının nasıl kapandığından o gün evde havanın nasıl olduğunu bilir. Birinin yüzüne bakıp “Şimdi konuşsam mı, sussam mı?” diye düşünür. Birinin öfkesini üzerine ç

Canım yandı. Yaktılar. Düşünmediler. Anlamadılar. Saygı duymadılar. Görmediler. Sonra… Göğsümde, karnımda, boğazımda, çenemde, ellerimde tanımlaması dahi zor gelebilecek bir şey çıktı ortaya. Öfke. Son zamanlarda şöyle düşünüyorum; ben aslında öfke duygusundan değil öfkenin getireceği sonuçlardan korkuyorum. O sonuçtan kaçıyor ve uzaklaşıyorum. Çünkü öfke geldiğinde sadece kızgınlık gelmiyor. Onunla yıllardır görülmeyen gerçekler de geliyor. Mesela birinin bana iyi davranmadı