“Sana güveniyorum” cümlesini kaç kez kurduk, hiç düşündün mü? Peki bu cümleyi kurarken gerçekte neyi kastediyoruz? Karşımızdaki kişiye mi, söylediklerine mi, yoksa bize zarar vermeyeceğine dair içimizde oluşan o belirsiz hisse mi güveniyoruz? Bu yazıda güvenin ne olduğunu, güven duymanın kanıt gerektirip gerektirmediğini ve güvenmek ile güvende hissetmek arasındaki o ince ama kritik farkı ele almak istedim. Güvenmek Başka Güvende Hissetmek Başka Bir insanın sana zarar vermeye

Şekerin Tadı Geçince Geriye Ne Kalıyor? İçimde iki ses var. Biri, hemen şimdi duymak istiyor: “Harikasın!” “Başardın.” “Beğenildin.” Bunları duyduğumda, gördüğümde, düşündüğümde içimde bir şey rahatlıyor, tıpkı çok sevdiğin bir şekeri yiyip neşelenmek gibi. Enerji patlaması gibi. Diğer ses ise çok daha derinden konuşuyor, sabırla: “Asıl hikaye, bu hızın bittiği yerde başlıyor.” Bu iki ses arasında sıkışıp kalmak, benim içim hayatın en incelikli ama en yorucu meselesi. Ne dış